کویت در زمره یکی از قدیمی ترین کشورهای دنیا با مشخصه های خاص خود قرار دارد. برای شروع، می توان به چاه های نفت فراوان در این کشور در مقایسه با دیگر کشور های خلیج فارس اشاره کرد. اما این کشور همچون همسایگان خود دلفریب نیست، شاید به این خاطر که تا چندین سال تحت هجوم نیروهای عراقی و عواقب بعدی آن بوده است؛ شاید کویت با نفروختن روح خود به سردمداران سرمایه گذاری، بهترین کار ممکن را کرد. کویت با دیگر کشور های خلیج فارس فاصله زیادی دارد، به همین دلیل گردشگران کمتری به اینجا می آیند.

 

برج های کویت

برج های کویت با وجود «پولک های» آبی و سبز، نماد این کشور به حساب می آیند. بزرگ ترین برج در میان این سه برج دارای ارتفاع ۱۸۷ متر می باشد و دارای دو سکوی دیدبانی دو طبقه ای، یک سوغات سرا و یک کافه است. این برج ها توسط یک شرکت معماری سوئدی طراحی شد و در سال ۱۹۷۹ باز گشایی شدند. حباب پایینی بر روی بزرگ ترین برج حدود ۴ میلیون لیتر آب ذخیره کرده است. کوچک ترین برج برای روشن کردن دو برج دیگر به کار می رود.

مسجد اعظم

مسجد اعظم در سال ۱۹۸۶ ساخته شد. بزرگ ترین مسجد از میان ۸۰۰ مسجد شهر می باشد و دارای بلند ترین مناره های کویت است و می تواند تا بیش از ۵۰۰۰ نمازگذار را در سالن اصلی خود جای دهد؛ دیگر اتاق در حیاط این مسجد ۷۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.

موزه طارق راجب

این موزه فوق العاده که در زیرزمین یک ویلای بزرگ قرار دارد و به شرح نژاد ها می پردازد را به هیچ عنوان نباید از دست داد. وسایل موسیقی میناکاری شده در جعبه های شیشه ای نگهداری شده اند، هم چنین از نقره عمان و جواهرات طلای صعودی تا روسری های زنانه و کلاهخود های مغول، لباس های شاهزاده ها و گردنبدهای خدایان نپال، مینای ژوپیتر و مروارید های بحرینی نیز در این موزه نگهداری می شوند. با وجود تمام این وسایل عتیقه، دست نوشته های خطی عربی در موزه خطاطی مجموعه بی نظیری است که دارای اهمیت بین المللی است.