مونته نگرو از مقاصد پر طرفدار و زیبای قاره ی اروپا که در بین ایرانیان چندان شناخته شده نیست. کشوری که به قطعه ای از بهشت معروف است و تنوع گیاهی و جانوری بالایی دارد. کشور مونته نگرو با سواحل دیدنی، چشم اندازهای طبیعی بی نظیر و تنوع بالای غذایی، هر ساله گردشگران بسیاری را به خود جذب می کند.

«مونته نگرو» از قرن هجدهم در زمان امپراطوری عثمانی، حکومت امیر نشینی مستقل بود که در سال ۱۸۷۸ میلادی به استقلال دست یافت و بعد از آن به نظام پادشاهی تبدیل شد. این کشور تا قبل از سال ۲۰۰۶ میلادی بخشی از پادشاهی صربستان به شمار می آمد و بعد از آن در سال ۲۰۰۶ میلادی اعلام استقلال کرد. حکومت این کشور در حال حاظر جمهوری و دارای نظام تک پارلمانی است. امروزه شهر «ستینیه» به عنوان پایتخت تاریخی این کشور شناخته می‌شود.

بزرگترین شهر مونته نگرو، پایتخت آن یعنی «پودگوریتسا» با جمعیتی در حدود ۱۸۶ هزار نفر است. این کشور کوچک در جنوب اروپا و در کرانه ی دریای آدریاتیک واقع شده است. مونته نگرو در همسایگی آلبانی، بوسنی و هرزگووین وصربستان که در شمال شرقی آن واقع شده است، قرار دارد. بخش های شمالی این کشور بیشتر کوهستانی است و بلندترین قله ی آن یعنی بوبوتوف کوک، ۲۵۲۲ متر ارتفاع دارد. این کشور ۵ بخش و ۲۱ استان دارد.

دین اصلی این کشور مسیحیت است و مونته نگرویی ها از گذشته متعلق به کلیسای ارتدوکس صربی بوده اند. بعد از آن، دومین دین بزرگ این کشور با بیش از ۱۱۸ هزار نفر مسلمان، دین اسلام به شمار می آید.این مسلمانان بر اساس زبان مادری، به دودسته ی مسلمانان بوسنیایی و مونته نگرویی تقسیم می شوند. بعد از دین اسلام نیز، سومین دین غالب این کشور متعلق به کاتولیک ها است.

زبان رسمی این کشور مونته‌ نگرویی است. با وجود این، مردم به زبان‌های صربی، بوسنیایی، آلبانی و کرواتی نیز صحبت می‌کنند. طبق یک سرشماری در سال ۲۰۱۱ بیشتر مردم صربی را زبان مادری خود می‌دانند در حالی که ۳۷ درصد افراد، مونته نگرویی را زبان اصلی خود اعلام کردند. این دو زبان از جهات بسیاری به هم شبیه هستند. همچنین، به دلیل اقامت عده ی کمی از ایتالیایی ها در خلیج کوتور، در این منطقه زبان ایتالیایی نیز رایج است.